Ongeleide projectielen

Het is weer even stil rondom moslims in Nederland; gelukkig maar realiseer ik mij maar al te vaak. Het debat zoals we die de afgelopen jaren voeren, mept het echte constructieve gesprek dood was mijn eigen angst. Geheel ongelijk heb ik denk ik niet gehad. Het gevolg is namelijk dat er steeds meer mensen tegenover elkaar zijn komen te staan en dat men niet meer praat over de feiten, religieuze beleving en andere zaken die menig Nederlander bezighouden. In ieder geval de Nederlandse moslim. Het lijkt wel of de moslims in dit land in zichzelf opgesloten zitten, geen kant op kunnen en daarom maar kiezen voor het meest veilige; de eigen groep en de moskee waartoe zij behoren. Op zich een begrijpelijk proces en in het geheel niets mis mee wat mij betreft. Alle onzin over integratie en de vele semi-deskundigen op dit vlak die hen de les lazen, hebben zij de rug gekeerd. De oren voor de vele commentaren zijn gesloten en de klappen van rechts Nederland doen de moslimjeugd steeds minder pijn.

De jonge moslims, waar ik zelf nog steeds toe mag behoren, lijken andere zorgen te hebben. Ze richten zich op hun toekomst, hun gezinnen en willen verder komen dan het zijn van een allochtoon alleen. Het is immers geen populair handelsmerk om Marokkaan of Turk te zijn. Steeds meer komt de schreeuw om erkenning en roepen jonge moslims dat ze in de eerste plaats moslim en Nederlander zijn. Een goed geluid waar ik zelf al jaren naar snakte, moet ik bekennen. Alleen zo kan de moslim in dit land zichzelf en de ander serieus nemen, waardoor er vanzelf ook ruimte en ruimdenkendheid zal ontstaan; ook bij de niet-moslim. Maar helaas vergt dit wel inzet van de zelfbewuste moslim die stilstaat bij zijn/haar eigen ontwikkeling als mens en Nederlandse moslim.

Het is mij dan ook een doorn in het oog wanneer ik juist in de jongere organisaties en gebedshuizen merk dat enkele zelfbenoemde geleerden dit alles systematisch tegenwerken. Hun beperkte blik en opvattingen over samenleven in een beschaving als de onze weerhoudt vele jongeren van al hetgeen ik hierboven probeerde te schetsen en creëert een soort nieuwe schepping, nieuwe moslims die totaal geen aandacht voor hun omgeving hebben of maar willen tonen. Opgesloten, gevangen in zichzelf zonder maar verder dan de muren van de moskee te denken. Sterker nog, de leraar geeft ze mee dat ze niet zonder kennis mogen spreken en of zaken bestuderen. Zo worden jongeren afhankelijk gehouden.

Islamitisch gezien zijn we broeders, geloven we in dezelfde God en de heilige geschriften en laat dit ook voorop staan. Maar de wijze waarop deze onbevoegde leraren te werk gaan, is alles behalve pedagogisch. En van didactische vaardigheden heeft hem nooit gehoord. Lesgeven is een vak, daar moeten mensen jaren voor leren. Moskeeën halen met zoveel gemak mensen binnen die maar een klein beetje in het Nederlands kunnen preken en wanneer je ook nog eens een baardje hebt en de broek tot aan de enkel draagt, dan ben je bijna een heilige waar de jonge adolescent met zijn beperkte kennis van het geloof en gebrek aan levenswijsheid zich watertandend aan kan verlekkeren. Ze worden haast jaloers op hun rolmodellen die het zo goed weten te vertellen. Het zijn stille vijanden van onze jongeren die als sponzen alles in zich opnemen en hun jonge jaren zo slijten.
Een moslim staat met beide benen in de maatschappij en werkt hard om mee te dingen in alles wat er gaande is. Jezelf opsluiten of afsluiten van de wereld is geen optie en de jonge prekende semi-leraar moet een halt toegeroepen worden omdat ik vind dat ze (onbewust) misbruik maken van onwetende jongeren en ouders die het al lang best vinden dat hun kinderen in de moskee komen.
Als jonge meiden en jongens voorgeschoteld krijgen dat ze niet zelfstandig boeken mogen lezen of enkel naar bepaalde geleerden moeten luisteren, dan is dat een stagnatie in de ontwikkeling van de beschaving en persoonlijke identiteit. Het worden ongeleide projectielen die anderen nauwelijks respecteren en daarbij denkt men ook dat zij de waarheid in pacht hebben. Ruimdenkendheid is ver te zoeken en dat is in ieder geval niet wat ik onder een ontwikkelde en zelfbewuste moslim versta.

Ali Eddaoudi

2 Reacties op “Ongeleide projectielen”

  1. Jaap | 5 Mei, 2009 | 23:04 |  Stem: Mee eens! 1  Niet mee eens! 0   Reageer op deze reactie!

    “Het lijkt wel of de moslims in dit land in zichzelf opgesloten zitten, geen kant op kunnen en daarom maar kiezen voor het meest veilige; de eigen groep en de moskee waartoe zij behoren”. Dat is inderdaad de vinger op de zere plek, de spijker op de kop. Hulde!

    Generalisaties als zou ‘de Nederlander’ uit racistische overwegingen niets op hebben met ‘de moslims’ zijn goedkope beweringen en in tegenspraak met de samenstelling van de Nederlandse bevolking. Tel voor de grap het aantal Surinamers, Indonesiërs (Ned-Indië) en Aziaten maar eens bij elkaar op, dat zijn er meer dan er moslims zijn.

    Wantrouwen tussen (bevolkings)groepen is er altijd, dat is de mens eigen. Wantrouwen verdwijnt pas als verschillende groepen een gemeenschappelijke basis krijgen en zo (ten dele) één groep worden. Je kent misschien de sociologische studies waarbij een klas in tweeën gedeeld wordt en beide helften een opdracht krijgen. Een paar suggestieve vragen later en er heerst een diep wantrouwen tussen beide groepen die eerder één klas vormden. Het is de aard van het beestje.

    Als je de geschiedenis van de Marokkanen en Turken in Nederland sinds de 70er jaren bekijkt dan zie je dat men pas in de tachtiger jaren (gesloten) groepen ging vormen. Groepen die in staat waren wantrouwen op te wekken, niet vanwege snor of zwarte krullen maar vanwege de geslotenheid en het de ‘vreemde’ gebruiken.

    Een paar oorzaken die bijdroegen en bijdragen aan genoemde groepsvorming:
    de ontslaggolf die in de tachtiger jaren de eerste generatie trof, de twijfels over het al dan niet blijven, de desinteresse op gebied van onderwijs, de import van steeds weer nieuwe eerste generaties, de achterstand dientengevolge, de overheid die het fenomeen negeerde en keer op keer de slachtofferrol bevestigde. Voeg daarbij de imams die werden ingevlogen. Vaak lieden die in het land van herkomst een (s)preekverbod hadden gekregen en de ellende is compleet. (Jij constateert nu dat die rol is overgenomen door semi-deskundigen. Zelfde effect).

    Nationalisme en religie zijn de krachtigste groepsbinders die de mensheid kent. In geval van onvrede hoef je maar te appelleren aan deze gevoelens en je hebt de meest krachtige en geïsoleerde groep die je je kunt voorstellen en iedereen wil erbij horen. Dit proces is sinds eind tachtiger jaren ingezet door dubieuze figuren met een tweede agenda en die agenda had weinig te maken met het wel en wee van de moslims in Nederland. De gevolgen heb jij hierboven beschreven.

    Als ik met een Hollandse blik beschrijf waar ik nu tegenaan kijk dan zie ik het volgende: een hechte, gesloten groep moslims die vooral met zichzelf (het geloof) bezig zijn. De Hollander ‘weet’: bij dat geloof hoort de goddelijke wet, de shari’a. De Hollander ziet de shari’a in werking, in Iran, Pakistan, in Saoedi-Arabië, you name it. “Dat nooit” is de reactie, wij hebben al een wet.

    ‘De moslim’ denkt: “ze moeten ons niet”. De politiek voegt daaraan toe “want ze hebben een kleurtje”. Gevolg: de (correcte) politiek gaat hakken op alles wat kritisch kijkt naar de moslimbevolking en de islam. De moslimbevolking kruipt nog verder in haar schulp omdat ze zich aangevallen voelt.

    In mijn optiek heeft de politiek het probleem laten ontstaan en laat ze het nu escaleren en ontsporen vanwege een verkeerde inschatting en verkeerde reacties. Zij steunt juist die lieden die er alles aan gelegen is om de individuen binnen de groep te houden. Lieden die inzetten op groepsbinder nr 1: de islam en daarvoor allerhande privileges eisen. Privileges waarvan men vaak op voorhand weet dat ze een tegenreactie oproepen. Maar omdat een tegenreactie de groepsbinding alleen maar sterker maakt speelt dat deze lieden juist in de kaart.

    Nooit zullen op deze manier de individuele moslims opstaan die jij zo graag wilt zien. En met elke zetel voor Wilders en met elke gescheiden theatervoorstelling groeien zo de tegenstellingen. En met het groeien van die tegenstellingen bewijzen beide kampen hun gelijk. NOT.

    Waarmee ik maar wilde zeggen, goed verhaal.

  2. Dick | 29 Mei, 2009 | 15:18 |  Stem: Mee eens! 0  Niet mee eens! 0   Reageer op deze reactie!

    Met alle respect voor liberaal-democatische grondbeginselen als (individuele) vrijheid en gelijkwaardigheid heb ik mijzelf (als vrijdenker) altijd afgevraagd waarom de mens zich altijd verenigd moet zien in een groep en zich ook als onderdeel van een groep meent te moeten profilerenin de maatschappij of om zich heen slaan als men zich weer eens benadeelt of bedreigt voelt. De mens is dan wel van nature een groepsdier, maar wij onderscheiden ons van naaktslakken doordat wij kunnen nadenken.

    Met alle respect voor iedere cultuur, levensovertuiging en geloofsovertuiging kijk ik met verbazing naar de huidige samenleving en constateer dat de groepen die ons binden ons ook van elkaar scheiden, aangezien we blijkbaar altijd het idee hebben dat de ene groep de ander wil overheersen….idealiter gezien zou men eens moeten proberen om in de spiegel te kijken, bij zichzelf beginnen en de andere lekker zijn eigen ding laten doen…Dus beleef zowel als moslim, christen, jood lekker je geloof…Is het niet zo dat echt geloven is gebaseerd op “elkaar respecteren” en in de waarde laten? In mijn beleving gaat het al fout zodra de 1 de ander probeert op te leggen wat goed en wat fout is en dat zijn of haar geloof niet goed is, hun geloof is de enige weg…alleen die overtuiging getuigt in mijn optiek al van een ongeloofwaardigheid….mensen wantrouwen elkaar teveel en daar zal men dan ook wel goede argumenten voor hebben opgebouwd sinds het ontstaan van de mens…

    Mischien een utopische gedachte, maar ik denk echt dat we allemaal maar eens goed naar onszelf moeten kijken, of we werkelijk tot die groep willen behoren die zich “zo”opstelt tov de anderen in de maatschappij, die steeds intolleranter en individualistischer lijkt te zijn geworden…Als we allen overtuigd blijven dat de ander per definitie de vijand is, die ons wil overheersen (en wij dat zelf ook uitstralen en dus bevestigen voor de ander) dan zal er niet snel iets veranderen…Zomaar wat gedachten die ik kreeg na het lezen van dit artikel en de reactie erop….prachtig als je een overtuiging hebt, maar voel je toch niet zo snel achtergestelt en dring je geloof toch niet zo op aan een ander….wees daarover wel eerlijk, elk geloof heeft radicale elementen die de beeldvorming van de publieke opinie bepalen….mooi als je stelt dat het al weer een tijdje rustig is rondom de moslim discussie in nederland, maar wees ook kritisch naar de aanleidingen die een mogelijk discussie rechtvaardigen, veroordeel niet direct een discussie over een maatschappelijke mistand die door een kleine groep raddraaiers wordt veroorzaakt en verschuil je niet achter de dooddoener van discriminatie e.d….

Laat een reactie achter!